اكرم ( ص ) مىشد ازو مىپذيرفتند . آنگاه بپرسيد شما كه مىگوييد پيمبر اكرم ( ص ) جانشينى براى امت معين نكرد ، پس تفرقه و دشمنى و فسادى كه پس از رسول مكرم در امت به علت ترك نص روى داد متوجه كيست ؟ متوجه خداى جهان است يا متوجه پيمبر اكرم ( ص ) ؟ بىشك اين هر دو وجه باطل است . پس بايد قول اهل عصمت را پذيرفت كه مىگويند حضرت رسالت جانشين خود را معلوم فرمود و حجت را بر مردم تمام كرد . پس گناه و ملامت آنان راست كه با نص مخالفت كردند و فرمان آن بزرگوار را ناديده گرفتند . دليل ديگر : بايد به كسانى كه چنين مىپندارند كه پيشوايان - كه درود بر آنان باد - به عصمت نيازى ندارند آيا عقل شما مىپذيرد كه خداى تعالى مىدانست كه پيمبر اكرم در مدت زندگى خود تنها چند شهر و چند دژ كوچك را خواهد گشود ، و فقط معدودى از مردم به دست او اسلام خواهند آورد ؟ پس خداى جل جلاله او را معصوم قرار داد و به او وحى فرستاد و در هر چه امت را به آن نياز بود با او سخن گفت و مىدانست كه پس از در گذشت او مردم به رئيس نيازمندند و فتوحات اسلام چندين برابر خواهد شد و مردمى چندين برابر آن گروه كه به دست او اسلام آوردند مسلمان خواهند شد و در سراسر جهان پراكنده خواهد گرديد ، و ميانشان اختلاف روى خواهد داد و در آن هنگام وحى منقطع خواهد بود . آيا كسى وجود نخواهد داشت كه در امت جاى پيمبر اكرم ( ص ) را بگيرد و بار امّت را بر دوش كشد و با عدل و خوددارى از تباهكارى كارها را سر و سامان بخشد و مورد اعتماد مردمان باشد ؟ هر كس به خداى جل جلاله و نياى تو محمّد ( ص )